Steve Harper ตำนานของทูนอาร์มี่
วินาทีที่ วิคเตอร์ อนิเชเบ้ ตาลีตาเหลือกกับท่าทางการเดินเข้ามาของผู้ตัดสิน ไนจีเรียนแมนผู้ถูกส่งลงมาแทนนิกิซ่า เยลาวิช หน้าเสีย หัวใจเต้นรัว การเข้าเสียบสกัดแบบนั้นแม้จะไม่ได้ทำให้เพื่อนร่วมอาชีพบาดเจ็บ แต่มันเพียงพอที่จะทำให้เขาได้รับโทษสูงสุดคือ ใบแดง
และในเสี้ยววินาทีเดียวกัน สตีฟ ฮาร์เปอร์ คู่กรณีซึ่งน่าจะนอนดิ้นหรือลุกขึ้นมาโวยวายในฐานะผู้ถูกกระทำ กลับเดินมาบอกกรรมการว่า “ไม่เป็นไร” สุภาพบุรุษรายนี้ต้องการสื่อกับกรรมการว่า วิคเตอร์ ตั้งใจเล่นบอล ไม่ได้เจตนาทำร้ายเขา
ไม่ว่าการพูดหรือท่าทีของสตีฟ จะมีผลต่อการตัดสินใจของกรรมการหรือไม่ เขาก็ควรที่จะได้รับการยกย่อง เพราะนั่นคือสิ่งที่ฟุตบอลสมัยใหม่ถวิลหา – Fair Play
Fair Play ที่หายไปทุกๆวัน เหมือนการละลายของธารน้ำแข็งกรีนแลนด์
สตีฟคือผู้รักษาประตูมือดีคนหนึ่งของนิวคาสเซิ่ล เขาเป็นตัวสำรองในยุคของกิฟเว่นมายาวนาน กว่าจะได้รับโอกาส ทิม ครูล ก็เจิดจรัสและคว้ามือหนึ่งไปครอง
มันคือการแข่งขัน- ที่คุณต้องแข่งขันเสมอ สตีฟไม่เคยพร่ำบ่นว่าทำไมเขาถึงไม่ได้เป็นมือหนึ่ง เขาเป็นนักเตะที่มอายุมากที่สุดในทีมนิวคาสเซิ่ล แต่ค่าเหนื่อยอาจจะน้อยกว่ารุ่นน้องหลายๆคน เขาควรจะมีโอกาสสวมปลอกแขนกัปตันทีมยามที่ฟาบริซิโอ โคลอกชินี่ ไม่อยู่ แต่เมื่อไม่ได้สวม เขาก็ยังคงภักดี และสตีฟก็คือสตีฟ เขาเป็นคนที่มีความอดทนสูงอย่างน่าทึ่ง
ไม่ว่าเส้นทางฟุตบอลของสตีฟจะจบลงเช่นใด หากวันนั้นมาถึง ทูนอาร์มี่หลายล้านคน คงจะใจหายและหลั่งน้ำตา เขาเป็นที่รักอย่างสุดซึ้งของแฟนบอลนิวคาสเซิ่ล เป็นผู้รักษาประตูมือดีที่ทีมชาติไม่เคยเหลียวมอง แต่เหนือสิ่งอื่นใด เขาอยู่ในหัวใจของทูนอาร์มี่ทุกคน
Categorised as: ฟุตบอล
